Welcome to my Gallery: Inspirell Art

te neer geslagen
viel ze
tegen de tafel op de vloer
mijn moeder
een gevallen vrouw
mijn vader
die haar met één houw
mij deed verdampen
naar ik weet niet waar

bevroren van angst
steen geworden met de muur
kijken we toe
hoe mijn vader voetbalt
met mijn broertje
hij schopt en trapt
het vuur uit zijn schenen
alle hoeken van de kamer is zijn doel
er zit geen mens meer in mijn vader
ademloos staan wij aan de kant
tot zijn woede is uitgebrand
mijn broertje staat op
in mij blijft het liggen
een zwijgende kou

de hamer suist door de lucht
een ijzige kreet
behoedzaam rennen we naar buiten
mijn broer en ik
bang voor wat we zullen zien
een verdwaasde vader
waar is mijn moeder?
we nemen ieder een kant van de berg
verscholen in de struiken zie ik
een hoopje hopeloosheid
houd ik in mijn armen
stil zwijgend zitten we
tot het leven haar weer beweegt
mijn moeder staat op
in mij blijft het liggen
bodemloos gevloerd

te neer geslagen
geen wervel meer op elkaar
de vrouw in mij verslagen
verstopt in rook en riet
de man in mij
is een sterke gast
er valt niets te klagen
wie het niet zagen
geloven hun oren niet

wij weten dat het is gebeurd
grootvader weet dat het is gebeurd
hij heeft me steeds weer opgebeurd
met zijn hemelse armen
gewiegd, getroost en verwarmd
mocht ik bij hem schuilen
totdat ik kon huilen

rozen bloeien in het gras
zonder doornen schieten ze wortel
waar ik gelopen was
kleuren ze mijn stappen
wissen de klappen uit mijn geheugen

grootvader hemel die mij bewaarde
terwijl ik op aarde wandelen moet
zeg ik: "dankjewel"
hij zegt: "het is goed"

Author
Inspirell
Visits
425
Rating score
no rating
Rate this photo