Welcome to my Gallery: Inspirell Art

de indiaan is vertrokken
hij heeft lang in mij gewoond
gewond en stervende
verloren en verlaten
met een kogel in zijn borst

een wanhopige taak landde
op zijn schouders en
in zijn hart toen
de tenten brandden

kinderen van zijn borst gerukt
zijn volk in rook opgegaan
een regen vol roet
sloeg in zijn bloed

zijn verscheurde hart
blind en misleid
deed een belofte
aan de eeuwigheid
een wegwijzer worden
voor de doden op reis
door het leven
naar hun eeuwige thuis
een opgave zonder voltooiing
een wens nooit vervuld
een bloedend hart
in nevelen gehuld

maar nu de mist is opgetrokken
laat mijn lot zich zien
ik heb 't hem verteld:
al zijn kinderen zijn
opnieuw geboren zonder
herinnering aan zijn hel

zijn verdriet heb ik gevoeld
onmetelijk, niet te stelpen
hij lag op de grond
om hem te helpen
bracht ik zijn hond
die likte zijn wond
schoon tot op het bot
zijn hart bloeide op
zijn kaars was ontvlamd
ik zat en zag
hoe hij opstond, ging lopen
zijn hond op de arm
met het licht van zijn Huis
in zijn ogen

mijn indiaan is vertrokken
hij woont niet meer in mij
eindelijk thuis gekomen
zijn we beiden bevrijd
na al die jaren
nauwelijks te geloven, maar
de onderste steen is boven

Author
Inspirell
Visits
917
Rating score
no rating
Rate this photo